Unieke belevenis met mijn favoriete vogel: de draaihals

Sinds ik als jochie van 12 een draaihals zag in de Oostvaardersplassen (die was op doortrek) is het mijn favoriete vogelsoort. Wat me specifiek aanspreekt is moeilijk in woorden te vatten. Het is een soort die tot de verbeelding spreekt: het is een spechtensoort, ze lijken schubben te hebben in plaats van veren, ze kunnen hun nek 180 graden draaien, je ziet ze bijna nooit, de baltsroep heeft iets melancholisch, de wetenschappelijke naam is echt stoer (Jynx Torquilla). Het zal de combinatie wel zijn waarom de draaihals voor mij (en met mij veel andere vogelaars) iets extra’s heeft. Het is al jaren mijn wens nummer één (op vogelgebied dan) om een nest te vinden van deze onopvallende vogel. Dat was eerst een sluimerende wens, misschien ken je dat (“het lijkt me wel eens leuk om….”). Maar de laatste jaren is het echt bovenaan mijn wensenlijst komen te staan, met stip! Elk voorjaar, zo rond de eerste vinkenslag in februari, begint het bij mij te kriebelen: draaihalzenkoorts 🙂. Vandaar dat ik de laatste jaren in het voorjaar vaak op pad ga om draaihalzen in potentiële broedgebieden te vinden. Vorig jaar had ik op mijn trouwdag mijn tot dan toe mooiste draaihals ervaring, met op minimaal drie plekken roepende vogels (op één plek zelfs een paartje), een recordaantal draaihalzen op één dag voor mij. Maar dit jaar nam ik me al vroeg voor om nu eindelijk een nest te vinden. Eind april en begin mei zag en hoorde ik in een bepaald gebied een draaihals, maar een territorium is nog geen broedgeval, laat staan een nest. Een andere aanpak was nodig. Ook omdat ik mijn tijd tactisch moet indelen (ik tel zelf draaihalzen in een ander gebied, ik coördineer een nestkastenproject met zo’n 130 kasten op begraafplaats Rusthof in Amersfoort, ben druk met het geven van vogelexcursies, workshops en andere activiteiten vanuit mijn eigen bedrijf De Gezonde Vogelaar en werk mee aan een kerkuilenproject (o ja, ik heb ook nog een gezin ;-)).

Daarom besloot ik de draaihalzen de draaihalzen te laten, zodat ik me kon focussen op het vinden van bedelende jongen in het nest eind juni. Uit mijn eigen berekeningen (een publicatie van Rob Bijlsma over de Drentse draaihalzen hielp me daar goed bij) kwam ik tot de conclusie dat eind juni een mooie tijd was om te gaan zoeken. Op woensdag 27 juni nam ik een dag vrij en ’s ochtends vroeg was ik in het gebied. Het begon goed met een roepende zwarte specht en (superbizar) een ijsvogel die op een meter hoogte over de hei kwam aanvliegen en strak door vloog, een halve meter boven het bos. Nog geen draaihalzen, maar mijn dag kon al niet meer stuk. Ik had nog wat plekken bepaald waar ik wilde gaan zoeken en bij de eerstvolgende moest ik mezelf echt even knijpen. In een boom hoorde ik de bedelroep van een jonge draaihals!!! Dit geluid is bij weinig mensen bekend. Het heeft iets weg van een vuurgoudhaan, alleen dan minstens twee keer zo snel. Dat geluid hoorde ik dus. Alleen was er een probleem ;-). Want in een volgende boom hoorde ik hetzelfde geluid. En van een andere kant kwam nog een keer dit geluid. Dat kon maar één ding betekenen: dit waren jongen die net waren uitgevlogen. Daar werd deze Gezonde Vogelaar helemaal lyrisch van, dit was echt fantastisch! Met een hartslag die in één seconde steeg van 55 naar 85 BPM (ik had mijn Fitbit om) lukte het me om een jong te filmen. Supervet! Na een tijdje kwam één van de ouders voeren. De ouders zaten regelmatig uitgebreid te zoeken naar voedsel op dode berken, ze waren echt heel goed te zien. Ik heb er leuke opnames van kunnen maken.

Als je geen vogelaar bent dan is het misschien moeilijk te begrijpen wat een bepaalde vogel met je kan doen. Het is echt een euforisch gevoel. Je kunt het vergelijken als wat er gebeurt als Nederland scoort op het WK (weet je nog, dat gebeurde vroeger wel eens), of als je het poollicht ziet of wanneer je hoort dat je geslaagd bent voor je rijexamen. Zoiets. Nu zijn de meeste vogelaars zo dat ze hun vondsten het liefst met anderen delen, ik heb dat ook. Alleen daar had ik een dilemma. Het is een prachtig gebied, met veel bijzondere flora en fauna. Het bekend maken van een dergelijke vondst kan hordes vogelaars en fotografen op de been brengen. Nu is dat op de Maasvlakte niet zo’n probleem. Maar in dit kwetsbare gebied is dat toch een ander verhaal. Daarom heb ik er voor gekozen om maar een paar mensen in te lichten. Mensen die ik ken en van wie ik weet dat ze er op een goede manier mee om gaan. Er kwam toevallig een andere vogelaar aanlopen en hij bleek ook de draaihals als één van zijn favoriete vogels te hebben. Toch leuk om zo’n moment te delen. We konden de draaihalzen samen goed bekijken. Ook in en bij een holte, waarvan we aannamen dat het het oude nest was waar ze nog even in gingen kijken of er toevallig een jong achtergebleven was.

Ik besloot om mijn waarneming van deze draaihalzenfamilie te delen met een handjevol mensen, van wie er één meteen alles liet vallen en ook naar het gebied kwam. Dat was tegen de middag. Toen waren de vogels alleen een stuk minder goed te zien, wat een beetje een domper was. Het was wel leuk, maar niet helemaal bevredigend. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Vogels laten zich niet regisseren/voorspellen bleek maar weer. Dat maakt vogels kijken zo leuk en soms zo frustrerend. Uiteindelijk heb ik die dag met zekerheid 3 jongen gezien en de 2 ouders. 5 draaihalzen op één dag dus! Er zaten er waarschijnlijk meer, maar ze waren lastig te tellen. Meestal hebben draaihalzen tussen de 6 en 10 jongen. Echt een supermooie vondst. Maar dat is nog steeds geen nest.

Thuisgekomen bekeek ik de beelden die ik had gemaakt. Er zaten leuke beelden tussen. Maar mijn hartslag ging pas echt omhoog (Fitbit had ik helaas niet om, maar hoog was het zeker!) toen ik het stukje bekeek dat ik gefilmd had van de draaihalzen die bij de boomholte op een tak zaten. Want wat zag ik tot mijn grote vreugde? Een paring! Niet helemaal scherp, maar wel duidelijk in beeld. Nu zijn er vogelaars die vinden dat een paring het mooiste is om te zien bij vogels. Ik hoor daar niet echt bij, ik vind dat ook vogels recht hebben op hun privacy op intieme momenten. Maar uniek was het wel. Want dat kon betekenen dat er niet alleen sprake was van één broedgeval, maar misschien zelfs van een tweede leg van hetzelfde paar. Dus toch nog kans op het vinden van een nest! Of me dat uiteindelijk gelukt is, zie je binnenkort!

Bedankt voor het kijken. Als je dit verhaal en de filmpjes leuk vond, geef dan even een duimpje omhoog en abonneer je op mijn YouTube-kanaal en volg mijn website.

Reactie (2)

  • NIEKE BELEVENIS MET MIJN FAVORIETE VOGEL: DE DRAAIHALS – deel 2 – De Gezonde Vogelaar| 15 augustus 2018

    […] In mijn eerdere blog kon je lezen dat ik een paartje draaihalzen vond met pas uitgevlogen jongen en …. Mogelijk kwam mijn wens om een draaihalzennest met jongen te vinden alsnog uit :-). In dit blogbericht lees je hoe dat verder ging. […]

  • UNIEKE BELEVENIS MET MIJN FAVORIETE VOGEL: DE DRAAIHALS – DEEL 3: jongen zichtbaar! – De Gezonde Vogelaar| 17 augustus 2018

    […] kwam het ook voor dat er 25 minuten tussen zaten. De andere vogelaar (die ik ontmoette op 27 juni, zie deel 1 en deel 2) en ik hadden afgesproken dat we elkaar op de hoogte zouden houden van de vorderingen. […]

  • Laat een reactie achter op NIEKE BELEVENIS MET MIJN FAVORIETE VOGEL: DE DRAAIHALS – deel 2 – De Gezonde Vogelaar Reactie annuleren

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    %d bloggers liken dit: